Un Berger Français

Onze zomervakantie werd deze keer doorgebracht in de Ubaye vallei in Zuid Frankrijk. Dit gebied ligt ingeklemd tussen de bergen en geldt als toegangspoort voor het Nationaal Park Mercantour. Ondanks dat het een berggebied is met toppen boven de 3000 m is het door het mediterrane klimaat erg fijn vertoeven.

De regio is erg in trek bij wielrenners en motorrijders. Er zijn colletjes te over om te beklimmen of met wat motorisch geweld te bedwingen. Ik heb zelfs iemand met een driepoot-step een col af zien racen. Ik weet niet hoe hij beneden is gekomen.....

Als je echter niet beschikt over een scheurmonster of klimgeiten-benen kun je echter ook goed uit de voeten. En dat uit de voeten is dan letterlijk te nemen. Er zijn een veelvoud aan wandelroutes op allerlei niveau's die naar onze ervaring goed zijn aangegeven. De wandelpaden leiden je naar prachtige vergezichten met hoge toppen, riviertjes en bergmeren. Ook voor kids met een beetje wandelinteresse is er genoeg te beleven. Op sommige plekken zijn de bergmarmotten zo tam dat je ze zou kunnen aaien. Dit is echter niet helemaal aan te raden aangezien ze toch behoorlijke bijtertjes hebben.

Het meest plezante fauna-fenomeen (voor ondergetekende althans) was de hoge dichtheid aan vliegend spul ter plekke. Nee, geen vervelende horzels, wespen of dazen. Wel een grote variatie aan Papillons. Tijdens het wandelen vliegen deze je soms letterlijk om de oren en het is dan ook een genot om te zien. Het fotograferen ervan is echter overdag een crime omdat ze zich gedragen als rusteloze ADHD-pipo's. Om een beetje kans te hebben moet je vroeg het nestje uit en dat is dan ook wat ik een aantal keren heb gedaan.

Van te voren had ik me een beetje georiënteerd welke soorten ik op welke vindplaatsen zou kunnen aantreffen. Een van de "doelsoorten" was de Herdersparelmoervlinder. Een vlindertje wat eigenlijk alleen voorkomt in Alpiene gebieden op hoogtes tot 3000 m. Overdag had ik een aantal dagen eerder op de Col de Cayolle al een exemplaar aangetroffen maar hiervan geen fatsoenlijke foto kunnen nemen. Daarom maar vroeg de wekker en vervolgens de Col d'Allos (2250 m) op gereden. Het is een half uur flink wat bochtenwerk waarbij je de oogjes goed open dient te houden maar uiteindelijk heb je ook wat.

Te midden van de fleurige blommekes is het zowat op iedere m2 prijs schieten. Een opkomend zonnetje, wat verdwaalde koeienbellen, frisse berglucht en herdertjes..... Genieten met een grote G.

Herdersparelmoervlinder (Boloria pales) op Doronicum grandiflorum.

Herdertje met bezoek van Bergparelmoervlinder (Boloria napaea).

Andere gevleugelde vrienden uit Frankrijk in een volgend berichtje. :-)

Groet, Sjors